Typograficznie, każda forma litery jest definiowana linią pionową lub trzonem.
Trzon występuje w wielkich i małych literach, takich jak A, B, H, k, l, m i n, które stanowią grzbiet każdej litery, a także pionową kreskę, odróżniającą daną literę od pozostałych. Pod względem stylu lub estetyki czcionki, długość, szerokość i grubość mogą się różnić.
Trzonki małych liter, takich jak p i q, wystają ponad i poniżej linii środkowej (odpowiednio wydłużenia dolne i górne). Pomaga to zachować równowagę i równe odstępy, a także uniknąć nierównych lub nieregularnych odstępów.
Tworząc kroje pisma, projektanci dbają o wizualną harmonię liter, na którą zwracają szczególną uwagę. Starają się zrównoważyć grubość trzonu i inne czynniki, takie jak końcówki, szeryfy i poprzeczki liter.
Dlatego też trzony tworzą proporcje, na których opierają się takie miary, jak wysokość x (miara liter małych) i wysokość wielkich liter, która definiuje wysokość liter wielkich, zapewniając czytelność tekstu w kompozycji typograficznej.
Łodygi są w istocie integralną częścią typografii, która nadaje kształt krojowi pisma, umożliwia jego prawidłowe funkcjonowanie i nadaje mu estetykę.
