Kolofon to oświadczenie na końcu książki, które zawiera szczegóły dotyczące jej wydania, takie jak miejsce i rok wydania. Kolofon może również służyć do podziękowania osobom zaangażowanym w jego powstanie lub do złożenia krótkich uwag na temat jego zawartości.
Termin „kolofon” pochodzi od greckiego słowa κολοφών, oznaczającego „szczyt” lub „wykończenie”. Początkowo odnosił się do posągu umieszczonego w najwyższym punkcie budynku, ale z czasem jego znaczenie rozszerzyło się, ponieważ symboliczne wykończenie wszelkiego rodzaju stało się znane również użytkownikom języka łacińskiego, a ostatecznie także angielskiego.
William Caxton po raz pierwszy użył słowa „kolofon” w języku angielskim w 1480 roku; termin ten zyskał jednak popularność dopiero po wprowadzeniu druku w XVII wieku . Początkowo mógł on być niezbędny do dostarczania informacji o tym, kto drukował, kiedy i gdzie książki powstały; jednak wraz ze wzrostem popularności stron z informacjami o prawach autorskich, jego użycie zmalało. Choć nadal jest on sporadycznie używany w książkach poświęconych projektowaniu lub drukowaniu.
Kolofony od dawna stanowią integralny element książek i wydawnictw. Czytelnicy korzystają z nich, aby zidentyfikować źródło książki i często uzyskać ważne informacje o jej autorze, ilustratorze lub wydawcy. Wielu uważa kolofon za symbol jakości swojej kolekcji – często staje się on jej dumą!
Kolofon to krótkie oświadczenie umieszczane na końcu publikacji, zazwyczaj zawierające szczegóły dotyczące jej powstania lub inne informacje o jej zawartości. Słowo kolofon pochodzi od greckiego słowa κολοφών, oznaczającego „szczyt” lub „ostatni szlif”.
Kolofon zazwyczaj zawiera informacje o autorach, redaktorach, ilustratorach, drukarzach i osobach zajmujących się oprawą publikacji. Dane te są nieocenione dla czytelników chcących prześledzić jej pochodzenie lub dla naukowców prowadzących badania nad poszczególnymi autorami lub ilustratorami.
