Termin „b/w” odnosi się do czarno-białych ilustracji, fotografii itp. Może on również odnosić się do dowolnej książki lub publikacji, która ze względów estetycznych lub ekonomicznych nie została wydrukowana w kolorze . Jednocześnie w innych przypadkach wersje kolorowe i czarno-białe mogą współistnieć w jednym wydaniu.
Druk czarno-biały odnosi się do wyglądu tekstu i obrazów w książkach lub publikacjach drukowanych czarno-białym tuszem na białych stronach. Mogą jednak istnieć również publikacje, które oprócz druku czarno-białego wykorzystują dodatkowe kolory, takie jak jeden lub dwa odcienie. Stał się on standardem branżowym, ponieważ czarno-biały tusz pozwala uzyskać takie efekty skuteczniej niż druk kolorowy.
Istnieją różne metody tworzenia efektów druku czarno-białego. Jedna z nich polega na łączeniu tuszu duotonowego z dwoma innymi kolorami tuszu w celu uzyskania odcieni szarości; półtony generują różne tony poprzez drukowanie punktów o różnych rozmiarach ; techniki te mogą dawać podobne rezultaty, zarówno stosowane pojedynczo, jak i w połączeniu.
Druk czarno-biały jest często preferowany przy wydawaniu książek i publikacji; jednak druk kolorowy może być czasami preferowany w zależności od docelowej grupy odbiorców i względów ekonomicznych. Jeśli publikacja zawiera głównie tekst z kilkoma obrazami, drukowanie jej w czerni i bieli może być bardziej ekonomiczne; lub w przypadku tytułów skierowanych do młodszych czytelników, więcej kolorów może sprawić, że publikacje będą bardziej angażujące wizualnie.
Druk czarno-biały jest z reguły bardziej elastyczny i tańszy niż druk kolorowy, co tłumaczy jego popularność w przypadku książek i publikacji.
Czarno-biały druk książek i materiałów drukowanych jest integralną częścią działalności wydawniczej. Druk czarno-biały pozwala wydawcom na wykorzystanie różnorodnych czcionek i technik, które czynią ich książki bardziej czytelnymi i atrakcyjnymi wizualnie, a jednocześnie są tańsze niż druk kolorowy, co zapewnia wielu wydawcom większe oszczędności.
