Oprawa herbowa to taka, która jest oprawiona w skórę (zazwyczaj w oprawie skórzanej, ale czasem w oprawie płóciennej), a na której znajduje się herb właściciela.
Oprawa herbowa w introligatorstwie odnosi się do wszelkich opraw zdobionych misternym herbem, popularnych w XVI i XVII wieku i często stosowanych do oprawiania ksiąg prawniczych lub tekstów urzędowych. Styl ten jest również stosowany przez introligatorów do dziś, bez konieczności wykonywania usług introligatorskich per se. Herbarz może również odnosić się do wszelkich opraw zdobionych elementami, które niekoniecznie wchodzą w zakres introligatorstwa – choć nie ma bezpośredniego związku między handel introligatorski i tutaj zakłada się obecność herbu.
Początki oprawy herbowej pozostają tajemnicą; jedna z teorii głosi, że jej początki sięgają Anglii, gdzie introligatorzy zaczęli ozdabiać oprawy herbami klientów; inna teoria głosi, że jej początki sięgają Francji, gdzie introligatorzy oprawy ilustrowane wykorzystując elementy pochodzące od francuskich monarchów jako dekoracje. Bez względu na źródło, oprawa herbowa stała się niezwykle popularna zarówno tam, jak i na całym świecie.
Broń była często używana do ozdabiania okładki książek, grzbiety i wyklejki. Czasami całe oprawy zawierały misterne herby; innym razem umieszczano ozdobną bordiurę wzdłuż krawędzi, wykorzystującą herby jako dekorację.
Oprawy herbowe były popularne w okresie renesansu, kiedy książki często miały bogate okładki, świadczące o bogactwie i statusie społecznym. Dlatego też herby stały się cenionymi podarunkami lub eksponatami zamożnych mecenasów, którzy zamawiali je jako eksponaty. Dziś kolekcjonerzy i badacze cenią oprawy herbowe za ich wartość historyczną i piękno.
Oprawa herbowa może nie być już powszechnie stosowana, jednak czasami jest stosowana przy wydawaniu książek w specjalnych edycjach.
