Favoriete boekomslagen en verhalen uit het verleden
De jaren 1970 leken een weg terug te hebben gevonden naar kinderlijke ontzag en de fascinatie voor de feelgoodverhalen die veel mensen al heel lang niet meer hadden gezien. De populaire boeken van dit decennium concentreerden zich op de simpele luxe van kinderdromen en verhalen met een happy end. Ze richtten zich op de jongeren en de allerjongsten van hart, en beloofden goede gevoelens wanneer de laatste pagina werd omgeslagen.
Het oneindige verhaal van Michael Ende
De cover is een bonte mix van unieke artistieke afbeeldingen, waardoor er niet één echt opvalt. In plaats daarvan vormen ze samen een prachtig beeld dat voorbijgangers onmiddellijk zal betoveren.
De titel wordt omlijst door een interessante kijk op het oneindigheidssymbool: twee slangen die elkaars staarten opvreten in een lus die nooit eindigt – precies zoals de titel suggereert. Het feit dat de ene slang lichtgekleurd is en de andere donker, laat de lezer weten dat er in dit boek een soort conflict zal zijn tussen goed en kwaad, maar vanwege de speelse, cartoonachtige personages die de rest van de cover sieren, zal dit geen bloedige strijd zijn, maar een strijd van moed tegen de verwachtingen in.
Er zijn zoveel vreemde personages die deze ene scène delen dat de lezer nauwelijks tijd heeft om er een te verwerken, om te proberen erachter te komen wat het precies is, voordat hun oog op de volgende valt en het proces opnieuw begint. Elk stukje kleur op deze cover is gewijd aan het aanwakkeren van de verbeelding en het meeslepen van de lezer in een verhaal dat zeker voor altijd in hun geheugen zal blijven.
De Lorax van Dr. Seuss
Dr. Seuss is een bekende naam in veel delen van de wereld. Als lezers nog nooit iets anders van deze kindvriendelijke auteur hebben gelezen, dan hebben ze in ieder geval zijn beroemdste werk gezien: De kat met de hoed.
Alleen al door de naam van Dr. Seuss onderaan te zien, weten lezers dat dit een leuk en luchtig boekje zal zijn; een onderhoudend kort verhaal met overdreven kleurrijke illustraties, leuke en interessante personages en een eenvoudig verhaal dat ongetwijfeld een glimlach op het gezicht van elke lezer zal toveren.
Het mooie aan een auteur die zo bekend is, is dat lezers precies weten waar ze naar uit kunnen kijken, en deze cover laat zien dat ze niet teleurgesteld zullen worden. De veelkleurige bomen en het vreemde kleine snorretje dat op een boomstam staat, maken het volkomen onmogelijk om dit boek voorbij te lopen zonder er nog eens naar te kijken. Daarom is dit, net als alle boeken van Dr. Seuss, een aandachtstrekkende en daarom succesvolle cover.
Brug naar Terabithia door Katherine Paterson
Coming of age is een verhaal waar iedereen op deze planeet zich mee kan identificeren. Ook al is elk individueel verhaal anders, het idee is nog steeds hetzelfde: naarmate we ouder worden, leren we meer over de wereld om ons heen, en hoe we ons ermee verhouden en erin passen, en meestal is dit niet de makkelijkste overgang.
Met twee oudere kinderen, die bijna volwassen zijn, op de cover van dit boek, weten lezers al dat ze zich kunnen identificeren met dit verhaal. Wanneer de rest van het beeld in beeld komt: de grote en duidelijk oude en knoestige boom waartegen ze leunen, het groene gebladerte dat de zon blokkeert, elke laatste centimeter gewijd aan de natuur, zullen lezers ook geïnformeerd worden dat dit geen verhaal is om thuis te blijven. Het zal ze naar buiten brengen, naar het bos, waar de natuur regeert.
Toen ik opgroeide, was mijn favoriete boek The Best Nest van PD Eastman. Het begon als een boek dat ik koos omdat de cover roze was en het werd uiteindelijk een dagelijks hoofdbestanddeel in mijn huishouden. Ik kan mijn favoriete illustratie erin nog perfect herinneren!
# ED212Twee kleine details die de lezer verleiden om dit boek op te pakken, zijn het gouden zegel, dat voorzichtig op de cover is geplaatst, maar niet in de weg staat van iets belangrijks op de afbeelding, en dat de lezer laat weten dat dit boek een prijs heeft gewonnen; duidelijk hebben genoeg mensen er enorm van genoten om zo'n symbool op de cover te plaatsen. Het tweede kleine detail is de titel zelf. Hoewel de meeste mensen zullen toegeven dat ze niet elke locatie op aarde kennen, is het redelijk veilig om aan te nemen dat Terabithia een fictieve plek is. Dit geeft de lezer een vleugje magie; dat dit coming of age-verhaal echt anders zal zijn dan alle andere.
De Pesthonden door Richard Adams
Dieren roepen altijd een specifieke reactie op bij mensen, een die meestal warm en vriendelijk is. Honden in het bijzonder worden gezien als loyale, liefdevolle metgezellen en worden al lang beschouwd als "de beste vriend van de mens" vanwege deze innemende eigenschappen.
Dus als de lezer twee schattige honden op de cover van dit boek ziet, zal hun onmiddellijke reactie waarschijnlijk een reactie zijn die verwacht wordt. En dan zien ze de zwarte letters van de titel, die zich drastisch aftekenen tegen de wolken van een dreigende lucht en allerlei emoties kunnen de overhand nemen.
De tegenstelling tussen het woord pest en een plaatje van twee schattige honden is iets dat verwarring, schok, misverstanden, woede, verdriet kan veroorzaken... de lijst kan eerlijk gezegd nog wel even doorgaan. Maar het punt is dat, ongeacht wat de nieuwe emotie is, het gegarandeerd genoeg opschudding veroorzaakt bij de potentiële lezer, zodat ze meer tijd aan dit boek zullen besteden in plaats van het gewoon voorbij te laten gaan.
Twee dingen bij elkaar zetten die niet bij elkaar lijken te horen, is een geweldige manier om de aandacht te trekken. Of het nu twee woorden in de titel zijn, twee delen van een afbeelding of één van elk, zoals deze cover heeft gedaan, het schokkende effect dat het heeft op de emotie van de lezer is wat ervoor zorgt dat de cover wordt geopend en het verhaal wordt verteld.
De twaalf windrichtingen van Ursula K. LeGuin
Normaal gesproken zou vreemde grijze rook die uit het niets lijkt te verschijnen reden zijn voor paniek, maar op deze cover dient het een heel ander doel: het trekt meteen de aandacht van de lezer op twee verschillende manieren.
De eerste is dat het oplicht als het bovenaan komt, waardoor de zwarte letters van de titel gemakkelijker te zien zijn, evenals de naam van de auteur en de informatie dat ze een bekroonde schrijfster is en ook een andere trilogie heeft geschreven. Dit laat de lezer weten dat als ze The Earthsea Trilogy hebben gelezen en het leuk vonden, ze waarschijnlijk ook van dit boek zullen genieten. Als ze de trilogie niet hebben gelezen en in feite nog nooit iets van deze specifieke auteur hebben gelezen, geeft het ze iets anders om op te pakken als ze dit boek uit hebben.
De tweede manier waarop de mysterieuze rook de aandacht trekt, is het feit dat het op zijn dunst en het dichtst bij de bron, direct langs een wezen gaat dat regelrecht uit een mythe en legende komt: de griffioen. De griffioen, een elegant, koninklijk dier, heeft al lang een plek in mythologieën en oude verhalen, en zijn aanwezigheid op deze cover helpt de boodschap van de magie van verwondering die in deze pagina's moet worden bewaard, over te brengen aan de lezer.
Het feit dat dit wezen ergens rustig binnen lijkt te zitten en duidelijk de huiskat op de achtergrond van streek maakt, versterkt de aantrekkingskracht van het boek en spoort de lezer aan om het boek open te slaan en te ontdekken wat het boek te bieden heeft.
Bekijk deze video voor meer informatie over boekomslagen
