Driedelige boeken waren een populaire boekvorm in de 19e eeuw en het Victoriaanse tijdperk. Ze worden zo genoemd omdat ze bestaan uit meerdere , of 'decks', delen die samen in één boek zijn gebonden. Elk deel was onderverdeeld in secties die samen een compleet verhaal vormden. De drie boeken stonden in chronologische volgorde, wat betekende dat de lezer ze alle drie las om het volledige verhaal te begrijpen.
Driedelige boeken werden vaak gebruikt voor fictie, met name voor romans die uit meerdere delen bestonden. Uitgevers konden ook kleinere delen van feuilletons tegelijkertijd publiceren om de interesse van lezers te behouden en hen te laten uitkijken naar de volgende afleveringen. Bovendien stelde het driedelige formaat uitgevers in staat om een hogere prijs per deel te vragen, wat leidde tot hogere winstgevendheid en een trouwe lezerskring.
De driedelige boeken waren ook van uitzonderlijke kwaliteit. Deze boeken waren gemaakt van stevig materiaal, hadden fraai versierde banden, geïllustreerde pagina's en gouden letters op de rug, allemaal om aantrekkelijk te lijken voor potentiële kopers en hun waarde en belang te benadrukken.
De driedelige romans waren erg populair in de 19e eeuw. Door nieuwe druktechnieken en veranderende lezersvoorkeuren verdwenen ze echter aan het begin van de 20e eeuw. Goedkopere paperbackuitgaven verschenen en romans in één volume vervingen geleidelijk de driedelige romans. Desondanks zijn driedelige romans belangrijk in de uitgeversgeschiedenis, omdat ze het Victoriaanse handwerk en de handelsstrategieën vertegenwoordigen.
