Een wapenband verwijst naar elke boekband (meestal van leer, maar soms van stof) waarop het wapen van de eigenaar is gestempeld.
In de boekbinderij verwijst een wapenband naar een band die is versierd met een uitgebreid wapenschild. Deze stijl was populair in de 16e en 17e eeuw en werd vaak gebruikt voor het inbinden van wetboeken of officiële teksten. Ook tegenwoordig gebruiken boekbinders deze stijl, zonder dat het direct onderdeel uitmaakt van hun boekbinddiensten. Wapenband kan ook verwijzen naar elke band die is versierd met elementen die niet per se onder de noemer boekbinden vallen – hoewel er geen direct verband is tussen de verschillende aspecten van de boekbinderij. boekbinderij en hier wordt uitgegaan van een wapen.
De oorsprong van de wapengebonden boekband blijft mysterieus; een theorie suggereert dat het in Engeland is ontstaan, waar boekbinders begonnen met het versieren van boekbanden met wapenschilden van klanten; een andere theorie stelt dat het in Frankrijk is begonnen, waar boekbinders geïllustreerde banden met onderdelen van Franse monarchen als decoraties. Wat de bron ook is, wapenbanden zijn immens populair geworden, zowel daar als wereldwijd.
Wapens werden vaak gebruikt om te decoreren boeken kaften, ruggen en schutbladen. Soms waren hele boekbanden voorzien van uitgebreide wapenschilden; in andere gevallen werd er een sierlijke rand langs de omtrek aangebracht, waarbij wapenschilden als decoratie dienden.
Boeken met wapenschilden op de omslag waren populair tijdens de Renaissance, toen boeken vaak rijkelijk versierd waren met omslagen om de rijkdom en status van de eigenaar te tonen. Boeken met wapenschilden werden daarom kostbare geschenken of pronkstukken voor rijke opdrachtgevers. Tegenwoordig waarderen verzamelaars en wetenschappers boeken met wapenschilden op hun historische waarde en schoonheid.
De wapenbinding wordt misschien niet meer veel gebruikt, maar duikt af en toe nog op bij de publicatie van speciale edities.
