Te oud zijn is een uitvlucht!

Er is echt geen leeftijdsgrens voor iemand die die Great American novel wil schrijven. Of unieke memoires. Ik kan hierover praten, want ik heb onlangs een True Story-boek medegeschreven, Naar Gods land die officieel uitkomt op 10 november – mijn 74^th verjaardag.

De Indie-filmproducent die het boek gaat aanpassen voor het grote scherm vertelde me in de laatste week van september dat ik als eerste de kans krijg om het scenario te schrijven. Het ontkracht de mythe dat als je ouder bent dan 40, je dood bent in Hollywood als scenarioschrijver.

De waarheid is dat minstens een derde van alle film- en tv-scripts wordt geschreven door mannen en vrouwen van 50 jaar en ouder.

Van de 13 boekomslagen waaraan ik als medeauteur of enige auteur heb meegewerkt, zijn er negen geschreven in 2008 of daarna.

In 65 werd ik 2008.

Ik geloof dat mijn beste schrijfjaren nog moeten komen.

De gevierde wereldhistoricus Will Durant was tot minstens 89 jaar actief bezig met schrijven.

De beroemde schilder van kerst- en pastorale taferelen – Oma Moses – begon op 70-jarige leeftijd met schilderen en genoot van een opmerkelijk productieve carrière van 30 jaar.

Gospelzanger George Beverly Shea gaf concerten na zijn 100e.

Ik wed dat niemand van hen heeft gezegd: "Ik ben te oud!"

Een van de dingen waar ik spijt van heb, is dat ik 15 jaar heb verspild door geen nieuwe boeken te schrijven nadat ik was verwend door de resultaten van mijn eerste vakboek, dat ik mede heb geschreven onder de naam J. Dwight Dobkins (voor mijn andere boeken gebruik ik de naam Jim Dobkins):

Winnie Ruth Judd: De Koffermoorden, Grosset en Dunlap, 1973; Doubleday Bargain Book Club bestseller in oktober 1973, een maand waarin 60,000 gedrukte exemplaren werden verkocht. Genomineerd voor Crime Book of The Year, werd het meerdere keren als mogelijke film aangeboden.

Boek nr. 2 werd in 1988 gepubliceerd; boek drie in 1989.

Daarna duurde het nog een hele tijd voordat nummer vier in 2007 werd gepubliceerd.

Oké, ik heb in de loop van de tijd wel een aantal boeken geschreven.

Uiteindelijk werd ik in 2008 serieus met het schrijven van boeken. En ik bleef boeken schrijven. Zolang mijn geest scherp blijft en ik niet op vakantie ga, ben ik van plan om boeken te schrijven. Een tijdje geleden heb ik een paar dagen vrij genomen om titelconcepten en korte schetsen te ontwikkelen van boeken en scripts die ik denk te schrijven en samen te schrijven. Dit zal me tot ver in mijn 90e bezighouden, mocht ik het geluk hebben om zo lang te leven.

Eén ding dat ik heb geleerd tijdens wat anderen 'laat in het leven' noemen, is om hulp te zoeken als die beschikbaar is. Mijn zoon David Dobkins gebruikte bijvoorbeeld onlangs de tools die CJ McDaniel via Adazing.com aanbood om te helpen www.intogodscountry.com. Hier vindt u details over hoe u een geweldige deal kunt krijgen door dat boek vooraf te bestellen. U krijgt 20% korting en GRATIS verzending in de VS tot en met 23 oktober. Bekijk www.ucspress.com om details te zien van de meeste van mijn andere boeken.

In het voorjaar van 2015 begon ik na te denken over mijn boeken die verschillende filmopties genereerden – maar geen deals. Ik redeneerde dat er misschien iets was wat ik niet had gedaan en wat ik wel had moeten doen. Dus die zomer schreef ik me in voor de ProSeries-cursus scenarioschrijven van ScreenwritingU. Afgestudeerd op 72-jarige leeftijd in het voorjaar van 2016. Ja. Oudste student, maar slechts een paar dagen meer dan de op één na oudste student.

Ik hoop dat u twee belangrijke lessen ter harte hebt genomen na het lezen van dit korte artikel:

1. Als u serieus wilt schrijven:

Blijf schrijven. Stop niet voor lange periodes zoals ik deed.

2. "Ik ben te oud!" is een uitvlucht. Je kunt schrijven. En leren verkopen wat je schrijft. Ik doe het. Jij kunt het ook. CJ McDaniel helpt je graag om succesvol te zijn. Ik raad zijn diensten ten zeerste aan.