ترازبندی عمودی به تراز کردن تمام متن از حاشیه بالا تا پایین هر صفحه با فضای مساوی بین خطوط متن اشاره دارد - که معمولاً از طریق leading انجام میشود. این ممکن است نیاز به تنظیم بین خطوط متن داشته باشد.
ترازبندی عمودی شامل ترازبندی متن از بالا به پایین صفحه در فرآیندی است که به عنوان ترازبندی عمودی شناخته میشود. ترازبندی چپ شامل ترازبندی آن در امتداد حاشیه سمت چپ است. در مقابل، در ترازبندی راست، متن در امتداد حاشیه سمت راست مربوطه تراز میشود - و در نهایت، متن کاملاً ترازبندی شده در امتداد هر دو حاشیه با اندازه مساوی تراز میشود.
ترازبندی عمودی اغلب در کتابها و سایر نشریات طولانی به کار میرود تا ظاهری زیبا و طرحبندی یکنواخت در هر صفحه ایجاد شود و در عین حال خواندن را آسانتر کند زیرا فاصله کمتری بین خطوط متن وجود دارد.
ترازبندی عمودی میتواند اشکال مختلفی داشته باشد؛ یکی از این تکنیکها «leading» است. فاصله بین خطوط متن، معمولاً با واحد نقطه اندازهگیری میشود. یک چیدمان با ترازبندی چپ اغلب دارای فاصله بیشتری در یک طرف نسبت به طرف دیگر است - که تعادل زیباییشناختی ایجاد میکند - در حالی که ترازبندی راست دارای فاصله بیشتری در هر دو انتها برای تأثیر بصری بیشتر است.
متن کاملاً موجه اغلب می تواند از نظر زیبایی شناسی دلپذیرترین نوع باشد، زیرا ظاهر یکنواخت آن زیبایی شناسی جذابی را در صفحه ایجاد می کند. متأسفانه، متون کاملاً موجه گاهی برای خوانندگان دشوار است زیرا فاصله بین کلمات به طور قابل توجهی متفاوت است و شکاف های زیادی بین خطوط متن ایجاد می کند و مانع از ردیابی دقیق مکان خوانندگان می شود.
ترازبندی عمودی در چاپ، برای ایجاد یک بلوک متنی یکنواخت و از نظر بصری جذاب در هر صفحه حیاتی است، تجربه خواندن را برای خوانندگان بسیار روانتر میکند و به جلوگیری از ایجاد اختلال در جریان متن توسط خطوط اضافی یا یتیم کمک میکند. علاوه بر این، این روش میتواند خطوط اضافی در ابتدا یا انتهای صفحات را کاهش دهد، که میتواند باعث شود خوانندگان از اسکن صفحات برای یافتن کلمات /خطوط/کلمات متن که در غیر این صورت میتواند تجربه خواندن آنها را مختل کند، دست بکشند و خطوط اضافی/یتیم ایجاد کنند که میتواند باعث حواسپرتی در طول تجربه خواندن شود.

