انواع متن به بدنه اصلی متن یک سند با استفاده از یک سبک فونت اشاره دارد. Times New Roman پرکاربردترین نوع متن است. با این حال، فونتهای دیگری مانند Arial، Courier و Verdana نیز وجود دارند.
نوع متن میتواند به طور قابل توجهی بر حس و محتوای هر سندی تأثیر بگذارد. فونتهای سنتی مانند Times New Roman معمولاً برای رزومههای رسمی یا نامههای پوششی استفاده میشوند. در همین حال، فونتهای مدرن مانند Arial یا Verdana برای ایمیلها یا پستهای وبلاگ مناسبتر هستند.
نوع متن میتواند نقش اساسی در افزایش خوانایی سند داشته باشد. فونتهای بدون سریف مانند Arial و Verdana خواندن بسیاری از کلمات را آسانتر میکنند.
هنگام تهیه یک سند، انتخاب نوع متن مناسب به شدت به مخاطب و هدف آن بستگی دارد. به عنوان مثال، چاپ اسناد نیاز به فونتهای خوانا مانند Times New Roman دارد، در حالی که برای نوشتن متن به صورت آنلاین باید از فونتهای Arial یا Verdana استفاده شود که مشاهده آن را در صفحه نمایش آسان میکند.
فونتهای Serif اغلب در کتابها و اسناد رسمیتر یافت میشوند و تمایل به رسمی و سنتی بودن دارند، در حالی که فونتهای Sans Serif مدرنتر و غیررسمیتر به نظر میرسند - که اغلب برای عنوانها و متون کوتاه مانند سرتیترها استفاده میشوند. در همین حال، فونتهای script پتانسیل تزئینی بیشتری دارند و آنها را برای لوگوها یا عناصر طراحی گرافیکی مناسب میکنند.
انتخاب فونت باید خوانا و متناسب با لحن متن باشد. برای کمک به انتخاب یکی، فونت های serif یا sans-serif ممکن است بهتر کار کنند. فونت های اسکریپت فقط باید به صورت تزئینی استفاده شوند.
