حروفچینی بالانویس نوعی از حروف است که در آن کاراکترها یا نمادها کمی بالاتر از یک خط متن نوشته میشوند، که معمولاً برای نشان دادن پاورقیها است. علاوه بر این، این اصطلاح گاهی اوقات به طور کلیتر برای اشاره به هر کاراکتری که بالای متن نوشته میشود، مانند معادلات ریاضی، استفاده میشود.
کاراکترها، نمادها و اعداد بالای خط کمی بالاتر از خط نوشتاری و معمولاً کوچکتر از محتوای اطراف آن قرار می گیرند.
بالانویس ها اغلب برای ارجاع به پاورقی ها یا پایان نامه ها، معمولاً در انتهای جملات یا بندها، برای پیوند به یادداشت ها در انتهای صفحه یا انتهای سند برای اطلاعات بیشتر در مورد استفاده می شوند. مطالب متنی. خواننده می تواند برای روشن شدن بیشتر محتوای متن به این یادداشت ها مراجعه کند.
بعلاوه، بالانویس ها ممکن است برای مقاصد دیگر نیز مورد استفاده قرار گیرند. به عنوان مثال، آنها می توانند فرمول های ریاضی یا عناصر شیمیایی را در جملات نشان دهند که در میانه راه ظاهر می شوند.
Superscript می تواند به قرار دادن متن خاصی در یک صفحه اشاره داشته باشد. به عنوان مثال، عناوین فصل اغلب در بالای صفحات اول ظاهر می شوند و با علامت تعجب در فونت چاپ می شوند.
فوق اسکریپت ها می توانند چندین کارکرد را در نوشتن تجاری و دانشگاهی انجام دهند. یکی از کاربردهای رایج این حروف نشان دادن پاورقی ها یا پایان نامه ها است. در صورت استفاده از این روش، نماد آن معمولاً باید از هر علامت نگارشی مانند نقطه پیروی کند.
بالانویسها با علامت دادن به هنگام استفاده از حروف به عنوان ارجاع یا اختصار، تمایز قائل شدن بین بخشهای مختلف حروف مانند تاریخ یا آدرسهای تبریک و عمل به عنوان ویژگیهای تزئینی، نقش اساسی در حروف ایفا میکنند.
