اصطلاح «نسخه خطی» به سندی دست‌نویس یا تایپ‌شده اشاره دارد که معمولاً حاوی متن یک کتاب یا اثر دیگر است. این اصطلاح از عبارت لاتین «manu scriptus» به معنای «نوشته‌شده با دست» گرفته شده است. در صنعت نشر، معمولاً به معنای ارسال متن برای انتشار است.
نسخه های خطی را می توان به صورت فیزیکی به صورت نسخه چاپی یا الکترونیکی به ناشران ارسال کرد. پس از پذیرش برای انتشار، معمولاً قبل از حروفچینی و چاپ، تحت یک فرآیند ویرایش و بازنگری قرار می گیرند.
اصطلاح «نسخه خطی» که در ابتدا در قرون وسطی برای توصیف هر متن دست نویسی به جای مطالب چاپی استفاده می شد، با استفاده کنونی آن بر متون ارسال شده برای اهداف انتشارات تکامل یافته است.
در دوران معاصر، وقتی به نسخه‌های خطی اشاره می‌شود، در درجه اول به متونی مربوط می‌شود که برای انتشار احتمالی ارائه شده‌اند. نویسندگان می‌توانند نسخه‌های خطی خود را به صورت نسخه‌های فیزیکی یا الکترونیکی ارسال کنند.
پس از پذیرش توسط ناشر، نسخه خطی معمولاً مراحل ویرایش و بازبینی را قبل از حروفچینی و در نهایت چاپ تجربه می کند. ناشران همچنین ممکن است برای اصلاح وضوح یا سبک متن، نظر نویسندگان را درخواست کنند.
یک نسخه خطی نقش مهمی در انتشار کتاب ایفا می‌کند، زیرا نمایانگر اثر مکتوب نویسنده است که برای بررسی توسط ناشران ارائه می‌شود. تصمیم در مورد انتشار یا عدم انتشار به عوامل مختلفی بستگی دارد که توسط ناشران ارزیابی می‌شوند. در صورت انتخاب برای انتشار، فرآیندهای ویرایش و تولید گسترده‌ای دنبال می‌شود. با این حال، در صورت رد شدن، نویسندگان باید با ناشران جایگزین دوباره شروع به کار کنند.
