در چاپ و پردازش تصویر، خاکستری اصطلاحی رایج است. این اصطلاح، پیوستار تُن‌هایی را که از سفید خالص تا سیاه خالص در یک تصویر را در بر می‌گیرند، کمّی می‌کند. علاوه بر این، می‌تواند به یک روش چاپ خاص که فقط از رنگ‌های سیاه و سفید استفاده می‌کند نیز اشاره داشته باشد.
کاربرد مقیاس خاکستری هم در تصاویر دیجیتال و هم در تصاویر آنالوگ وجود دارد. در زمینه دیجیتال، این مقیاس تعداد بیت‌های اختصاص داده شده به هر پیکسل (bpp) را مشخص می‌کند. مقادیر بالاتر bpp منجر به احتمال بیشتر برای سایه‌های خاکستری در یک تصویر می‌شود. به طور مشابه، در نمایش‌های آنالوگ، مقیاس خاکستری طیف متنوعی از تُن‌های قابل تکرار را نشان می‌دهد. هرچه تُن‌های بیشتری در دسترس باشد، تصویر طبیعی‌تر به نظر می‌رسد.
در شیوه‌های چاپ، خاکستری به طیف تُن‌هایی اشاره دارد که یک چاپگر می‌تواند به طور دقیق بازتولید کند. این نه تنها شامل سیاه مطلق و سفید خالص، بلکه شامل هر درجه‌بندی خاکستری بین آنها نیز می‌شود. خاکستری دو هدف را دنبال می‌کند: ارائه دقیق‌تر تصاویر و دستیابی به ثبات بصری در مواد چاپی مختلف.
طیف خاکستری سیاه، سفید و سایه های بی شماری از خاکستری را در بر می گیرد. نقش مهمی در بازتولید دقیق تصاویر دارد. علاوه بر این، سازگاری در چاپ های مختلف را تضمین می کند.
چاپگرها از یک فرآیند نوآورانه به نام هافتونینگ برای دستیابی به تصویر خاکستری استفاده می‌کنند. این تکنیک نقاط با اندازه‌ها و فواصل مختلف را برای تشکیل تصویر مورد نظر ترکیب می‌کند. این نقاط معمولاً بر اساس تعداد نقاط در هر اینچ (dpi) در یک الگوی خاص چیده می‌شوند - dpi بالاتر منجر به جزئیات دقیق‌تر در تصویر می‌شود.
مقیاس خاکستری دو هدف اصلی را دنبال می کند: ارائه تصویر واقعی از تصاویر و تقویت هماهنگی بصری در چاپ های مختلف.
