Τα τριώροφα βιβλία στις εκδόσεις βιβλίων ήταν μια δημοφιλής μορφή που ήταν δημοφιλής τον 19ο αιώνα και τη βικτωριανή εποχή. Είναι κοινώς γνωστά ως τριώροφα επειδή αποτελούνται από πολλαπλούς τόμους ή «τράπουλες» δεμένους μαζί σε ένα βιβλίο. Κάθε τόμος χωριζόταν σε ενότητες που αποτελούσαν μια ολοκληρωμένη ιστορία και στους τρεις τόμους. Επίσης, τα τρία βιβλία είναι σε σειρά, που σημαίνει ότι οι αναγνώστες θα τα διάβαζαν όλα για να αποκτήσουν ολόκληρη την εικόνα.
Τα τριώροφα βιβλία χρησιμοποιούνταν συχνά για μυθιστορήματα, ειδικά για μυθιστορήματα που περιείχαν λίγους τόμους. Οι εκδότες μπορούσαν επίσης να κυκλοφορούν ταυτόχρονα μικρότερα τμήματα μυθιστορημάτων σε συνέχειες για να διατηρούν το ενδιαφέρον των αναγνωστών και να τους κάνουν να ανυπομονούν για τις επόμενες δόσεις. Επιπλέον, η μορφή των τριών τόμων επέτρεπε στους εκδότες να χρεώνουν υψηλότερα ανά τόμο, με αποτέλεσμα την κερδοφορία και την αφοσίωση των αναγνωστών.
Τα τριώροφα βιβλία είχαν επίσης εξαιρετική ποιότητα στην παραγωγή τους. Αυτά τα βιβλία ήταν κατασκευασμένα από ανθεκτικά υλικά, διακοσμημένα με βιβλιοδεσία, εικονογραφημένες σελίδες και χρυσά γράμματα στις ράχες, όλα για να φαίνονται ελκυστικά στους πιθανούς αγοραστές και να αναδεικνύουν την αξία και τη σημασία τους.
Τα τριώροφα βιβλία ήταν πολύ δημοφιλή κατά τον 19ο αιώνα. Παρ' όλα αυτά, εξαφανίστηκαν λόγω των νέων τεχνολογιών εκτύπωσης και των προτιμήσεων των αναγνωστών στις αρχές του 20ού αιώνα. Εμφανίστηκαν φθηνότερες εκδόσεις σε χαρτόδετο βιβλίο και τα μονότομα μυθιστορήματα αντικατέστησαν σταδιακά τα τριώροφα μυθιστορήματα. Παρ' όλα αυτά, τα τριώροφα βιβλία είναι σημαντικά στην ιστορία των εκδόσεων, αντιπροσωπεύοντας τις βικτωριανές χειροτεχνίες και εμπορικές τακτικές.
