Η αυτοέκδοση αφορά τη συγγραφή και την έκδοση ορισμένων βιβλίων ή οποιουδήποτε λογοτεχνικού έργου αυτοπροσώπως, χωρίς τη συμμετοχή εκδοτικών εταιρειών. Με αυτόν τον τρόπο, ο συγγραφέας γίνεται μια παντοδύναμη προσωπικότητα που ελέγχει κάθε βήμα της διαδικασίας, όπως η συγγραφή, η επιμέλεια, ο σχεδιασμός του βιβλίου, η διάταξη, η διανομή και το μάρκετινγκ. Επομένως, οι συγγραφείς έχουν την ευκαιρία να επικοινωνούν απευθείας με τους αναγνώστες τους, παρακάμπτοντας έτσι τους παραδοσιακούς «φύλακες» όπως οι λογοτεχνικοί πράκτορες και... εκδότες.
Η ψηφιακή τεχνολογία έχει δημιουργήσει ιστοσελίδες για αυτοεκδοθέντες συγγραφείς, ενισχύοντας έτσι το φαινόμενο της αυτοέκδοσης όσον αφορά τη βιομηχανία βιβλίων. Αυτοί οι ιστότοποι επιτρέπουν στους συγγραφείς να δημοσιεύουν έργα, συμπεριλαμβανομένων ηλεκτρονικών βιβλίων, καθώς και βιβλίων σε χαρτόδετο βιβλίο «εκτύπωσης κατ' απαίτηση» που οι αναγνώστες μπορούν να αγοράσουν μέσω του Amazon και άλλων διαδικτυακών πυλών.
Η αυτοέκδοση επιτρέπει στους συγγραφείς να λαμβάνουν δημιουργικές αποφάσεις. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιλέξουν το περιεχόμενό τους, σχέδιο του εξωφύλλου, τιμολόγηση, καθώς και κανάλια διανομής. Επομένως, αυτό δίνει τη δυνατότητα σε αυτοεκδοθέντες συγγραφείς να έχουν την αποκλειστική ιδιοκτησία των ιδεών τους, κερδίζοντας περισσότερα χρήματα ανά μονάδα πώλησης βιβλίων από ό,τι συνήθως με τα τυπικά συμβόλαια έκδοσης.
Ωστόσο, η αυτοέκδοση παρουσιάζει προκλήσεις. Για να είναι το έργο επαγγελματικό, οι συγγραφείς θα πρέπει να διασφαλίζουν ποιοτικούς ελέγχους στην επιμέλεια, τη διόρθωση και τη διάταξη. Για να προωθήσουν οι αυτοεκδότες συγγραφείς την έκδοσή τους, αφιερώνουν χρόνο και πόρους, ενεργούν ως εκδότες και διανομείς τους και αναπτύσσουν μια βάση αναγνωστών. Ωστόσο, ο εκδότης χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη από τους mainstream εκδότες, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιορισμένες επιλογές προβολής και τοποθέτησης σε φυσικά βιβλιοπωλεία.
