Όσον αφορά τα βιβλία, η λέξη «monospace» αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο είδος γραμματοσειράς. Σε αυτήν την γραμματοσειρά, κάθε χαρακτήρας έχει το ίδιο πλάτος. Με άλλα λόγια, κάθε γράμμα ή αριθμός καταλαμβάνει ακριβώς τον ίδιο χώρο σε μια γραμμή κειμένου. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες γραμματοσειρές, όπου οι χαρακτήρες μπορούν να διαφέρουν σημαντικά σε πλάτος.
Επειδή διευκολύνουν τη σάρωση και την ανάγνωση του κειμένου, οι γραμματοσειρές monospace χρησιμοποιούνται συνήθως σε επεξεργαστές κώδικα και τερματικά. Αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο οι γραμματοσειρές monospace θα πρέπει να περιορίζονται αποκλειστικά σε περιβάλλοντα προγραμματισμού: Μπορούν επίσης να είναι χρήσιμες για βιβλία στοιχειοθεσίας.
Γιατί; Πρώτον, τα πρόσωπα με μονοδιάστημα είναι εύκολα στο μάτι όταν διαβάζουν μεγάλες εκδόσεις πεζογραφίας επειδή όλοι οι χαρακτήρες καταλαμβάνουν τον ίδιο οριζόντιο χώρο σε μια γραμμή—είτε γράμματα είτε σημεία στίξης. Ο μονοδιάστατος τύπος μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πιο εύκολη ανίχνευση σφαλμάτων κάνοντας τα να ξεχωρίζουν με μεγαλύτερη σαφήνεια (όπως θα περίμενε κανείς από κάτι που κάνει όλα τα αλφαριθμητικά σύμβολα να ευθυγραμμίζονται).
Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα: Ένα είναι ότι η διάκριση μεταξύ κεφαλαίου I και πεζού L γίνεται πολύ πιο δύσκολη όταν χρησιμοποιείται γραμματοσειρά monospaced σε σχέση με σχεδόν οποιαδήποτε άλλη γνωστή οικογένεια γραμματοσειρών (συμπεριλαμβανομένων των αναλογικών). Επίσης, ορισμένοι αναγνώστες βρίσκουν τις γραμματοσειρές monospaced να μοιάζουν με μπλοκ και να είναι παλιομοδίτικες σε σύγκριση με πολλές εναλλακτικές λύσεις sans-serif.
Λαμβάνοντας όμως υπόψη όλα τα δεδομένα —και ιδιαίτερα αν το βιβλίο σας περιέχει πολλά αποσπάσματα κώδικα— σίγουρα θα μπορούσε να υποστηριχθεί η χρήση μιας μονόπλευρης επιφάνειας καλής ποιότητας για μεγάλα τμήματα κειμένου: Θα κάνει το έργο σας να φαίνεται ξεχωριστό, μεγιστοποιώντας παράλληλα την αναγνωσιμότητα και ενδεχομένως ελαχιστοποιώντας ακόμη και τα λάθη —μια κατάσταση win-win!
