Αφού ο συγγραφέας γράψει ένα μυθιστόρημα δράσης, εναπόκειται στον σχεδιαστή να μεταφέρει με επιτυχία αυτή τη δράση σε μία εικόνα στο εξώφυλλο. Αυτό μπορεί να είναι μια δύσκολη δουλειά, καθώς ο όρος «δράση» συνήθως απεικονίζει κίνηση και προφανώς μια ακίνητη εικόνα δεν πρόκειται να κινηθεί. Παρακάτω είναι μερικά σχέδια εξωφύλλων βιβλίων δράσης που κάνουν καλή δουλειά στην απεικόνιση του θέματος δράσης τους σε μια ενιαία ακίνητη εικόνα.
Tenth Man Down του Κρις Ράιαν
Μια εικόνα μπορεί να πει μια δυνατή ιστορία και ένα εξώφυλλο βιβλίου μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα. Αυτός ο σχεδιαστής έχει επιλέξει ένα πολύ δραματική σκηνή να απεικονίσει το περιεχόμενο αυτού του μυθιστορήματος στο εξώφυλλο. Επέλεξαν επίσης σοφά να συνδυάσουν την οπτική δύναμη της σκηνής με τη γνωστική δύναμη του ίδιου του τίτλου, κάνοντας ολόκληρο το εξώφυλλο ένα από τα κύρια κομμάτια που τραβούν την προσοχή. Όταν ο αναγνώστης δει στρατιώτες στο μέτωπο, να τρέχουν από έναν αόρατο εχθρό με μια γραφική σκηνή στο βάθος, θα ιντριγκάρει αμέσως τι έχει φέρει αυτούς τους άντρες σε αυτή την τρέχουσα κατάσταση. Οι στρατιώτες είναι προφανώς μια εξαιρετική επιλογή χαρακτήρων όταν πρόκειται για μυθιστορήματα δράσης, και αυτός ο σχεδιαστής έχει καταστήσει απολύτως σαφές για το ποιον μπορεί να περιμένει ο αναγνώστης να διαβάσει σε αυτό το βιβλίο. Τα πρόσθετα εφέ όπως το καμουφλάζ μέσω του ονόματος του συγγραφέα και οι τρύπες από τις σφαίρες προσθέτουν την έντονη αίσθηση της κατάστασης, και επομένως το ίδιο το εξώφυλλο, καθιστώντας το ένα πολύ επιτυχημένο σχέδιο.
The Bourne Ultimatum του Robert Ludlum
Χάρη στο Χόλιγουντ, τα βιβλία Bourne έχουν κερδίσει ένα ευρύ κοινό θαυμαστών, τόσο της γραπτής όσο και της κινηματογραφικής εκδοχής. Για όσους μπορεί να μην είναι εξοικειωμένοι με καμία από αυτές τις εκδόσεις, αυτό το συγκεκριμένο σχέδιο εξωφύλλου έχει δημιουργηθεί για να τις τραβήξει πραγματικά. την προσοχή του αναγνώστη σχεδόν αμέσως. Ο τίτλος βοηθά στη διατήρηση αυτής της προσοχής, καθώς ακόμα κι αν ένας αναγνώστης δεν έχει διαβάσει ποτέ αυτά τα βιβλία ή δεν έχει δει την ταινία, το ίδιο το όνομα είναι πιθανότατα οικείο. Τα μεγάλα λευκά γράμματα του τίτλου στο πιο σκούρο φόντο, ειδικά του «Bourne» με έντονους χαρακτήρες, βοηθούν να ξεχωρίσετε και να βεβαιωθείτε ότι οι αναγνώστες βλέπουν ακριβώς ποιο βιβλίο είναι αυτό. Και μετά οι πληροφορίες στην κορυφή, πάλι με λευκά γράμματα που ξεχωρίζουν εύκολα από το σκοτεινό φόντο, λένε στον αναγνώστη ότι αυτό το βιβλίο είναι μπεστ σέλερ και ότι είναι επίσης του συγγραφέα του The Bourne Identity, καθώς αυτός είναι πιθανότατα ο τίτλος που έχουν ξανακούσει. Η εξοικείωση είναι το καλύτερο μέρος αυτού του σχεδίου εξωφύλλου, αλλά τα άλλα στοιχεία συνδυάζονται όμορφα για να ξεχωρίζουν σε κάθε αναγνώστη που περνάει.
The Final Evolution του Τζεφ Σόμερς
Ένα κολάζ εικόνων είναι ένας καλός τρόπος για να δημιουργήσετε μια κύρια εικόνα που θα τραβήξει πραγματικά την προσοχή του αναγνώστη. Αυτό το εξώφυλλο έχει βγάλει τέλεια αυτήν την τεχνική με μια ετερόκλητη ποικιλία εικόνων, καθεμία από τις οποίες δημιουργεί μια μικρή περιέργεια στον αναγνώστη και όταν συνδυάζεται δημιουργεί μια προφανή απεικόνιση της δράσης μέσα στις σελίδες. Οι επιμέρους εικόνες – ο κλώνος του DNA στο πλάι, το τσιπ υπολογιστή του φόντου, ο ορίζοντας της πόλης στη μέση και φυσικά η σιλουέτα ενός άνδρα με ένα όπλο σε κάθε χέρι που φαίνεται πάνω από ολόκληρη την εικόνα – καθεμία από αυτές σημαίνουν πολύ λίγα μόνα τους, αλλά όταν συνδυάζονται δημιουργούν μια απίστευτη κύρια εικόνα που λέει στον αναγνώστη ότι αυτό το βιβλίο αξίζει απολύτως τον χρόνο και την προσοχή σας.
Deep Water του Paul Bishop
Εάν ένας σχεδιαστής δεν μπορεί να απαθανατίσει μια τέλεια στιγμή δράσης σε μια ακίνητη εικόνα, το επόμενο καλύτερο πράγμα θα ήταν να συνδυάσει πολλές στατικές εικόνες. Αυτό το εξώφυλλο έχει δύο πολύ αδύνατο να αγνοηθούν εικόνες που όχι μόνο μεταδίδουν ότι αυτό είναι σίγουρα ένα μυθιστόρημα δράσης, αλλά και τραβούν την προσοχή ενός πιθανού αναγνώστη. Μια όμορφη γυναίκα που δείχνει ένα όπλο με τέτοιο τρόπο που μοιάζει σαν να δείχνει στην πραγματικότητα τον αναγνώστη και μια βάρκα πιάστηκε στον πάγο, πιθανώς να βυθίζεται με έναν κόκκινο στόχο να περικυκλώνει έναν από τους επιβάτες του. Και οι δύο είναι ακίνητες εικόνες, αλλά και οι δύο συσχετίζουν τέλεια τις πιθανές ακολουθίες δράσης που περιμένουν μέσα στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Αντί να προσπαθήσει να βρει μια σκηνή δράσης και να βρει αυτή την τέλεια στιγμή που εξακολουθεί να λέει μια ιστορία σε μια ακίνητη εικόνα, αυτός ο σχεδιαστής επέλεξε δύο στατικές εικόνες που στην πραγματικότητα λειτουργούν καλύτερα με το να είναι ακίνητοι. Συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα απίστευτο εξώφυλλο που δύσκολα θα χάσουν οι αναγνώστες.
The Matarese Circle του Robert Ludlum
Η απεικόνιση της δράσης μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους, αλλά όταν πρόκειται για ακίνητη εικόνα οι δυνατότητες είναι λίγο περιορισμένες. Γι' αυτό ένα καλό σχεδιαστής εξωφύλλου πρέπει να ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο και να μπορέσει να μεταφέρει την αίσθηση του μυθιστορήματος. Αυτό το εξώφυλλο κάνει καλά το κόλπο, με έναν άνδρα στη μέση, προφανώς να τρέχει από κάτι που φαίνεται να είναι μια έκρηξη ή κάποιου είδους άσχημη βολίδα πίσω του. Η ένταση της στιγμής γίνεται αισθητή καθώς αυτός ο άντρας κοιτάζει πίσω του τι θα μπορούσε να είναι ο χαμός του. Η δράση είναι πολύ δύσκολο να αποτυπωθεί σε μια στιγμή, αλλά αυτός ο σχεδιαστής το έχει κάνει τέλεια, με κάθε μικρή λεπτομέρεια να περιστρέφεται πραγματικά στον αναγνώστη και να τον κάνει να αισθάνεται τη φωτιά αυτής της φωτιάς, όπως σίγουρα κάνει ο άνθρωπος στο εξώφυλλο. Αυτό το έντονο συναίσθημα θα μεταμορφωθεί σε ανάγκη να μάθεις τι θα συμβεί στη συνέχεια, καθώς προφανώς μια εικόνα δεν πρόκειται να πει όλη την ιστορία.
